Search results

Filters

  • Journals

Search results

Number of results: 3
items per page: 25 50 75
Sort by:

Abstract

W Polsce i na świecie nie ma dotąd jednakowego rozumienia pojęcia zarządzania. W rozdziale proponuje się cztery kryteria uznania działania ludzi za zarządzanie. Zarządzanie jest procesem bardzo złożonym i uważa się je obecnie za jeden z najważniejszych czynników rozwoju gospodarczego i społecznego krajów. Praktyka zarządzania występuje od tysięcy lat. Nauki o zarządzaniu narodziły się na początku XX wieku. Należą do praktycznych nauk społecznych. Nie doczekały się do dziś ogólnego określenia ich granic, co jest z wielu przyczyn trudne, ale nie można się zgodzić, że wyznaczenie tych granic jest niemożliwe. Granice te nie powinny być ostre. Przedmiotem zainteresowania i badania przez nauki o zarządzaniu jest funkcjonowanie i rozwój organizacji bez wchodzenia na obszary makroekonomiczne i makrospołeczne. Nauk o zarządzaniu nie należy określać naukami interdyscyplinarnymi. Występowanie nauk o zarządzaniu obecnie w Polsce w dziedzinie nauk ekonomicznych i w dziedzinie nauk humanistycznych jest nieracjonalne. Powinny one występować jako samodzielna dziedzina nauki. W ich ramach należy dążyć do ukształtowania się pewnej liczby subdyscyplin, ale wystrzegając się ich nadmiernej liczby, gdyż to powodowałoby niekorzystną sytuację w nauczaniu nauk o zarządzaniu oraz prowadziłoby to do ich dezintegracji jako dyscypliny naukowej.
Go to publication

Abstract

W polskiej praktyce obecne są trzy generacje zarządzania w sferze ludzkiej. Analiza porównawcza uzasadnia traktowanie zarządzania kapitałem ludzkim jako nowoczesnej, w pełni ukształtowanej koncepcji sprawowania funkcji personalnej. Zasadniczy argument stanowi wartościotwórczy charakter kapitału ludzkiego w warunkach ery cyfrowej. Istotne determinanty wynikają z sytuacji na rynku pracy, która kształtuje się pod wpływem zmian technologicznych – Industry 4.0, sytuacji demograficznej, a także cech nowych modeli struktur organizacyjnych. Celem rozdziału jest wskazanie kluczowych przesłanek unowocześnienia realizacji funkcji personalnej w organizacji i przedstawienie głównych założeń koncepcji zarządzania kapitałem ludzkim, która stanowi reakcję na te wyzwania.
Go to publication

Abstract

Tożsamość nauk jest konstrukcją społeczną, której towarzyszy przekonanie o odrębnym istnieniu danej dyscypliny akademickiej, podzielane przez społeczność, która ją uprawia. Podjęto dyskusję z dotychczas zgłaszaną krytyką nauk o zarządzaniu, związaną z rzekomą młodością, zróżnicowaniem, pragmatycznością czy eklektyzmem. Następnie przedstawiono wzorzec rozwoju instytucjonalnego ucieleśnionego uniwersyteckimi programami nauczania, stowarzyszeniami akademickimi, czasopismami, szkołami biznesu i konsultingiem. Wyodrębniono typowe ścieżki rozwoju teorii identyfikowane w publikacjach. Dalej podkreślono wyjątkowy pośród wszystkich dyscyplin nauki wysiłek legitymizacyjny realizowany przez środowisko nauk o zarządzaniu poprzez porządkowanie subdyscyplin, procedury akredytacji programów nauczania czy preferowane metody badań. W konkluzji podkreślono, że centralną kategorią epistemologiczną nauk o zarządzaniu jest działanie, a nie prawda.
Go to publication

This page uses 'cookies'. Learn more